کشور – روستا بهاره رهنما نمایشنامه فیلمنامه

کشور – روستا: بهاره رهنما نمایشنامه فیلمنامه نمایش تئاتر آموزش تهرانی بهاره رهنما

گت بلاگز اخبار فرهنگی و هنری با آنا پناهی راجع به حسین پناهی

پدرم هر لحظه می‌گفت: «تلاشم این بوده تا خودم را به آن سوی فوت برسانم بعد از فوت جایی‌ است که انسان وارسته از تعلق و فرهیخته از تملق هست. به همین علت توجیهی جهت

با آنا پناهی راجع به حسین پناهی

با آنا پناهی راجع به حسین پناهی

عبارات مهم : هنرمند

پدرم هر لحظه می گفت: «تلاشم این بوده تا خودم را به آن سوی فوت برسانم بعد از فوت جایی است که انسان وارسته از تعلق و فرهیخته از تملق هست. به همین علت توجیهی جهت هیچ دروغی و چشم داشتی در دلم نمی ماند.»

به گزارش ایران؛«چهارده سال از فوت حسین پناهی گذشت. زیست متفاوت او در زادگاهش و زحمت و محرومیت، گذر از مسیر های گوناگون، سرشت و سرنوشتی متفاوت را رقم زد. به بهانه سالمرگ حسین پناهی با آنا پناهی، دختر این هنرمند و شاعر فقید گفت وگو کردیم. آنا پناهی «صداقت» را راز دوام و محبوبیت حسین پناهی می داند و از نسبت دادن جمله ها و نوشته های غیر به حسین پناهی عمیقاً آزرده خاطر هست.

چهارده سال از فوت حسین پناهی می گذرد و ذره ای از توجه به این هنرمند تئاتر و شاعر نسبت به گذشته کم نشده هست. علت این اشتیاق به او چیست؟

با آنا پناهی راجع به حسین پناهی

من فکر می کنم، اصولاً انسان ها هر لحظه و همه جا دنبال صداقت و سادگی واقعی هستند. پدرم هر لحظه می گفت: «تلاشم این بوده تا خودم را به آن سوی فوت برسانم بعد از فوت جایی است که انسان وارسته از تعلق و فرهیخته از تملق هست. به همین علت توجیهی جهت هیچ دروغی و چشم داشتی در دلم نمی ماند.» به نظر من صداقت در کلام و بازی اش او را ماندگار کرده هست. تأثیر صداقت در بازیگری و شعرهای و دیگر نوشته هایش جلوه گر شده است هست؛ به تعبیر حسین پناهی این تأثیر «معجزه هنر» است.

گاه این توجه اسباب درد سر هم می شود؛ از آن جمله نسبت دادن حرف ها و جمله های قصار به حسین پناهی هست؛ در حالی که اصلاً او آن جمله ها را نگفته هست. نظر شما در این باره چیست؟

بله متأسفانه، تنها چیزی که بعد فوت پدرم خیلی من را ناراحت می کند همین نسبت دادن نوشته های جعلی به اوست. چند سال بعد فوت پدرم مطالب و نوشته های سخیف و بسیار بی ارزشی به نام پدرم منتشر شد که اساساً هیچ نوع سنخیتی با سبک نگارش و دنیا بینی و ذهنیت او ندارد. ناشران این دست مطالب را نمی شود پیدا کرد. نشر و نسبت دادن مطالب جعلی به نویسنده و شاعر تبعات بسیار مخرب و خطرناکی جهت ادبیات، شاعران و نویسندگان دارد. مطالب جعلی باعث می شود مخاطب ها شناختی نادرست و غلط از یک نویسنده پیدا کنند. چند سالی است در کمپین مبارزه با نشر جعلیات فعالیت می کنم و تقریباً کنترل نسبی بر این مطالب جعلی به وجود آمده است ولی با این اوضاع حاکم بر اینترنت و بدتر از همه متأسفانه اصرار مخاطب ها و دوستداران حسین پناهی جهت استناد دادن به این مطالب جعلی، کار مبارزه با جعلیات را سخت و سخت کرده است.

پدرم هر لحظه می‌گفت: «تلاشم این بوده تا خودم را به آن سوی فوت برسانم بعد از فوت جایی‌ است که انسان وارسته از تعلق و فرهیخته از تملق هست. به همین علت توجیهی جهت

اکنون مسئولیت نظارت بر انتشار درست و دقیق و بدون ایراد و غلط کتاب ها و آثار حسین پناهی بر عهده شما است یا این مسئولیت بر عهده ناشر است؟

پدرم کتاب هایش را به چند ناشر واگذار کرده هست. طبیعتا انتظار می رود و لابد همین طور هم است که ناشران هم امانت دارانه آثار حسین پناهی را چاپ کردند. ما دخالت چندانی در چاپ و نشر این آثار نداریم و در مواردی چند مورد غلط های تایپی در چند اثر را از ناشران خواستیم اصلاح کنند، در حالی که شمار ایراد ها زیاد هم بوده است.

شما میراث حسین پناهی جهت ادبیات و نمایش کشور عزیزمان ایران را چه می دانید؟

چه میراثی بهتر و ارزشمند تر از این که انسان از خود فکر و اندیشه ای به جا بگذارد که دیگران آن را نمادی از صداقت و پاکی و صمیمیت بدانند. به تعبیر پدرم من اگر در حیطه شعر و ادبیات کاری هم نکرده باشم حداقل یک جمله به جمله های خوب دنیا اضافه کردم و آن جمله این است: «سیگارم را در قاب پنجره می تکانم، لیکن دنیا زیر سیگاری من است.»

با آنا پناهی راجع به حسین پناهی

او متفاوت بود و این تفاوت در فضای هنر و ادبیات ایران، هیچ وقت به این شکل تکرار نشد. به نظر عمده توفیق او در رقم زدن این تفاوت منحصر به فرد ناشی از این بود که تلاشی جهت متفاوت بودن نداشت، بر خلاف فضای کنونی هنر و ادبیات که بسیاری به هزار و یک شگرد متوسل می شوند تا متفاوت دیده شوند. نظر شما در این باره چیست؟

هنر و خاص بودن با حسین پناهی به دنیا آمد و این خلاقیت و تفاوت در بستر ها و گذرگاه های متفاوت زندگی حسین پناهی به شکل های گوناگون متجلی شد. آن چیزی که حسین پناهی را خاص و متمایز کرد، این بود که حسین پناهی هر لحظه و همه جا حسین پناهی بوده و تلاش هیچ کس و هیچ چیز نمی توانست موجب شود او کسی غیر از حسین پناهی باشد. هر لحظه خودش را زندگی کرد.

پدرم هر لحظه می‌گفت: «تلاشم این بوده تا خودم را به آن سوی فوت برسانم بعد از فوت جایی‌ است که انسان وارسته از تعلق و فرهیخته از تملق هست. به همین علت توجیهی جهت

***

مسعود جعفری جوزانی از نزدیک ترین دوستان حسین پناهی بود. او حسین پناهی را بیش از هر چیز «شاعر» و «عارف» می داند و می گوید، همه وجوه زندگی اش تحت تأثیر این روحیه شاعرانه اش بود. از مسعود جعفری جوزانی دو سؤال به این شرح پرسیدیم:

با آنا پناهی راجع به حسین پناهی

۱- حسین پناهی چهارده سال بعد از مرگش همچنان محبوب است و کسانی از حُبّ بسیار حرف هایی را منتسب به او می کنند که از آن نویسنده و هنرمند نیست.

۲- کدام شاخصه حسین پناهی جهت شما زیاد از دیگر وجوه شخصیتی اش جالب بود؟

یک: حسین پناهی عزیز همواره می گفت، بیش از این که در وقت حیاتم دنیا من و نوشته هایم را درک کنند، بعد از فوت مرا خواهند فهمید. چهارده سال بعد از مرگش بیش از وقت حیاتش مورد توجه مخاطب های هنر و ادبیات هست. به نظرم هنوز مانده تا تمام وجوه شخصیتی و آثارش فهم شود. این محبوبیت، گاه کسانی را ولو با نیت خیر وامی دارد، حرف ها و نوشته هایی را به این هنرمند نسبت دهند که چندان ربطی به دنیا بینی او ندارد. حسین پناهی آدم صریح اللهجه ای بود. به کسی و جایی وابسته نبود و بر همین اساس صریح حرف هایش را می زد. نسبت دادن حرف ها و نوشته ها به حسین پناهی اجحاف در حق اوست، لیکن واقعیت نگاه و زیست او را دچار ابهام می کند و خسارت های جدی به بار می آورد. او ذهنی پر سؤال و دلی بزرگ و معنوی لطیف داشت، سزاوار نیست نوشته های غیر را به این جان آزاده نسبت دهند.

دو: حسین پناهی بیش از هر چیز جهت من «شاعر» بود. حتی بازیگری اش هم تحت تأثیر این نگاه و منش شاعرانه بود. نمایشنامه هایش هم فضا و روایتی شاعرانه دارد. هنگامی که فیلمنامه «سایه خیال» را جهت او نوشتم و گفتم نقش اول را باید بازی کند، خندید گفت: من نه موی بور دارم و نه چشم زاغ. چگونه می خواهید یک هلوی پلاسیده را نقش اول فیلم کنید؟ او در آن نقش خوش درخشید و با اقبال خیلی خوب مردم هم روبه رو شد. حسین پناهی در بازی هم با تخیل سرشارش نقش را از آن خود می کرد. چندان دلش با بازی کردن نبود و زیاد میل به نوشتن داشت. او نویسنده پر شوری بود و بازیگری که خودش را بازی می کرد و هر لحظه جهت اجرای نقش هایش ایده داشت و چیزی به آن اضافه می کرد یا از آن کم می کرد، این ایده ها را از شاعری و نوشتن می گرفت.

واژه های کلیدی: هنرمند | نویسنده | حسین پناهی | اخبار فرهنگی و هنری

دانلود


دانلود فایل ها

نویسنده : blogzz